EC
112 สรุปเศรษฐศาสตร์มหาภาค 1หมวดที่
1 : ความรู้ทั่วไปทางเศรษฐศาสตร์มหภาค
บทที่ 1 ความหมายและขอบเขตของเศรษฐศาสตร์มหภาค
1. มนุษย์มีความต้องการ (Wants) ไม่สิ้นสุด
2. ปัจจัยการผลิตมีจำนวนจำกัด (Scarcity)
ดังนั้นนักเศรษฐศาสตร์รุ่นใหม่จึงได้นิยามความหมายของวิชาเศรษฐศาสตร์ที่เน้นถึงความขาดแคลน ซึ่งศาสตราจารย์ลีออนแนล รอบบิน เป็นผู้ให้คำนิยามตามแนวความคิดนี้เป็นคนแรกเอาไว้ดังนี้ คือ
"เศรษฐศาสตร์เป็นแขนงหนึ่งของสังคมศาสตร์ ที่ศึกษาถึงการเลือกหาหนทางที่จะใช้ปัจจัยการผลิตซึ่งมีอย่างจำกัด เพื่อบำบัดความต้องการของมนุษย์ที่มีอยู่อย่างมากมายนับไม่ถ้วน"
ความหมายของเศรษฐศาสตร์จุลภาคและเศรษฐศาสตร์มหภาค
นับตั้งแต่ จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ (John Maynard Keynes) ได้เสนอทฤษฎีการว่าจ้างทำงาน ดอกเบี้ย และเงินตรา (The General Theory of Employment, Interest and Money) ขึ้น ได้กระตุ้นให้
นักเศรษฐศาสตร์ทั่วไปเริ่มให้ความสนใจในมหเศรษฐศาสตร์มากขึ้น ทำให้เคนส์ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งเศรษฐศาสตร์มหภาค" จนกระทั่งปัจจุบันนี้
การศึกษาทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์นิยมแยกเศรษฐศาสตร์จุลภาคและเศรษฐศาสตร์มหภาคออกจากกันดังนี้
1. เศรษฐศาสตร์จุลภาค (Microeconomics) เป็นการศึกษากิจกรรมทางเศรษฐกิจในระดับหน่วย ระดับบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หรือหน่วยงานการผลิตแต่ละกลุ่ม ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับราคาและธุรกิจ นักเศรษฐศาสตร์บางท่านจึงเรียกว่า "ทฤษฎีราคา" (The Theory of Price) หรือ "ทฤษฎีของหน่วยธุรกิจ" (The Theory of the Firm) ซึ่งเป็นการพิจารณาในส่วนย่อยของระบบเศรษฐกิจ เช่น ในเรื่องราคาสินค้าก็เป็นราคาสินค้าแต่ละชนิด เป็นต้น
2. เศรษฐศาสตร์มหภาค (Macroeconomics) เป็นการศึกษาถึงกิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนรวม เช่น ศึกษาถึงผลิตผลรวมของประเทศ อัตราการจ้างงานของประเทศ การเงินและการธนาคาร การพัฒนาประเทศ การค้าระหว่างประเทศ เป็นต้น
เป้าหมายทางด้านเศรษฐศาสตร์มหภาค
การศึกษาเศรษฐศาสตร์มหภาคมีเป้าหมายอยู่ 6 ประการ คือ
1. เพื่อการเพิ่มขึ้นของรายได้ประชาชาติและผลิตภัณฑ์ประชาชาติ ทุกประเทศต่างมี
เป้าหมายเดียวกัน คือ ต้องการให้ประเทศของตนผลิตสินค้าและบริการได้เพิ่มขึ้น ซึ่งในระยะสั้นการบรรลุเป้าหมายข้างต้นสามารถทำได้โดยการนำทรัพยากรและปัจจัยการผลิตที่ประเทศมีอยู่มาใช้ในการผลิตสินค้าและบริการอย่างเต็มที่และมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะทำให้มีสินค้าและบริการสนองความต้องการของประชากรได้มากขึ้น ประชากรมีความเป็นอยู่ดีขึ้น และในที่สุดรายได้ประชาชาติก็จะเพิ่มขึ้น
2. เพื่อการเพิ่มขึ้นของการจ้างงานเป้าหมายของการจ้างงานเป็นเป้าหมายที่สำคัญอีกประการหนึ่ง เพราะการจ้างงานนอกจากจะเป็นการนำทรัพยากรแรงงานมาใช้ให้เป็นประโยชน์ในการผลิตสินค้าและบริการแล้ว ยังทำให้แรงงานได้รับรายได้เพิ่มขึ้นด้วย
3. เพื่อความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เป้าหมายนี้เป็นเป้าหมายในระยะยาว ทั้งนี้เมื่อระยะเวลาผ่านไปประชากรของประเทศเพิ่มขึ้น และต้องการมีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าเดิม ประเทศต่าง ๆ จึงต้องมีเป้าหมายให้ประเทศมีความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ เพื่อให้ประเทศสามารถผลิตสินค้าและบริการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและเป็นระยะเวลายาวนาน
4. เพื่อรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ ระบบเศรษฐกิจที่มีเสถียรภาพจะมีการเปลี่ยนแปลงของระดับราคาค่อนข้างคงที่ไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก โดยเสถียรภาพทางเศรษฐกิจสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ด้าน คือ
1) เสถียรภาพทางเศรษฐกิจภายในประเทศ จะดูได้จากดัชนีราคาสินค้า (Price Index) และระดับการจ้างงาน
2) เสถียรภาพทางเศรษฐกิจภายนอกประเทศ จะดูได้จากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลของประเทศนั้นกับของต่างประเทศ และการค้าต่างประเทศ
5. เพื่อความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจ เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการจัดสรรทรัพยากรของประเทศให้เป็นประโยชน์ต่อประชากรส่วนใหญ่มากที่สุด โดยการกระจายรายได้ ทรัพย์สิน และบริการด้านสาธารณะให้มีความเท่าเทียมกันหรือมีความเสมอภาคกันมากขึ้น
6. เพื่อความมีเสรีภาพทางเศรษฐกิจ หมายถึง การที่ประชาชนมีสิทธิในการดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจ มีเสรีภาพในการเลือกทำการผลิต มีเสรีภาพในการเลือกการบริโภคและการประกอบการอื่น ๆ ในทางเศรษฐกิจ
